Sunday, July 17, 2005

Distansya

Mahabang panahon kaming nagsama. Sa iyakan. Sa korning tawanan. Sa kabagutan sa mundo, lalo na kay Ms. Vangie.Nung grumadweyt kami, maigting ang mga pangako na hindi magkakalimutan, at di mawawala ang pinagsamahan.
Hindi nga nagkalimutan.
Nasan ang pinagsamahan?
Nasa Netopia ako ngayon at mukhang may malawakang pagtitipon mamaya ang mga ka-batchmates ko sa Quantum. Nakita ko yung iba kanina, kasama ang matalik kong kaibigan. Pero iba na eh. Hindi na tulad ng dati.
Siguro sa akin lang yon. Pero nawawari ko na iba na talaga ang aming mga mundo. Iba na ang mga bagay na pinagtatawanan at kinababagutan. Wala na yung mga araw na lahat kami poot kay Ms Vangie at kay Ms Gigi at kay Sir Alex. Ngayon, kay Ms Zaragosa, Ms De Luna, Mr Magboo, at kung sino pang Honcio Pilato ang magaling na nagpapa-ikot ng aming mga klase.
Wala na yung mga araw na lahat ng joke naming bulok ay naiintindihan namin. Hindi na. Milyon milyon kasi ang mga maliliit na bagay na hindi na naikwe-kwento o nababaggit; hindi na na-eexperience ng sama-sama.
Iba na talaga. Ilang buwan lang ang lumipas, ngunit malawak na ang distansya.
Muli, siguro sa akin lang. Kunsabagay, di ko na sila masyadong sinasamahan. Nakupkop na ako ng UP. Unti- unti nang nagbabago ang mga paniniwala ko, lalo na ang aking pagkatao. Marami na akong napapansin na gusto kong tamain; marami akong gustong malaman at gawin pa.
Siguro ganun nga. Hindi ko na sila naiintindihan.
Hindi na nila ako naiintindihan.
Ang aming mundong ginagalwan ay hindi na Atheneum.
Lahat ay nagbabago.
Kasama ang mga pangako.
At kung distansya lang ang pag-uusapan...
Lahat ng pangako ay babagsak din sa kawalan.

1 Comments:

Blogger 2nd_Guesser said...

minsan sa may kalayaan tayo'y nagkatagpuan
may mga sariling gimik at kaya-kanyang hangad sa buhay
sa ilalim ng iisang bubong
mga sekretong ibinubulong
kahit na anong mangyari
kahit na saan ka man patungo
chorus
ngunit ngayon kay bilis maglaho ng kahapon
sana'y huwag kalimutan ang ating mga pinagsamahan
at kung sakaling gipitin ay laging iisipin
na minsan tayo ay naging
tunay na magkaibigan
minsan ay parang wala nang bukas sa buhay natin
inuman sa magdamag na para bang tayo'y mauubusan
sa ilalim ng bilog na buwan
mga tiyan nati'y walang laman
ngunit kahit na walang pera
ang bawat gabi'y anong saya
repeat chorus
minsan ay hindi ko na alam ang nangyayari
kahit na anong gawin
lahat ng bagay ay merong hangganan
dahil ngayon tayo ay nilimot ng kahapon
di na mapipilitang buhayin ang ating pinagsamahan
ngunit kung sakaling mapadaan baka
ikaw ay aking tawagan
dahil minsan tayo ay naging
tunay na magkaibigan

8:17 AM  

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home